HYBRYDOWE NOTACJE

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar, Hybrid Space Lab
* 31 marca i 1 kwietnia > otwarte wykłady o związkach architektury, urbanistyki i muzyki współczesnej
* od 31 marca do 3 kwietnia > zamknięte warsztaty dla specjalistów
* od 5 kwietnia > prezentacja efektów badań nad przestrzenią miasta Torunia

kuratorzy: Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera



31 marca, czwartek
Pokój z kuchnią, godzina 18.00
PRZESTRZEŃ HYBRYDOWA

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar przybliżą zagadnienie hybrydyzacji między innymi jako właściwości przestrzeni miejskich. Obecnie mamy do czynienia z hybrydowymi miastami, hybrydowymi samochodami, hybrydowymi przedsiębiorstwami, hybrydowymi tworzywami sztucznymi, hybrydowymi roślinami....
Ten trend odzwierciedla przejście od myślenia w oparciu o jasno określone kategorie i traktowania poszczególnych dyscyplin oddzielnie ku elastycznemu podejściu opartemu na łączeniu i poszukiwaniu sieci powiązań.

1 kwietnia, piątek
Pokój z kuchnią, godzina 18.00
MORFOLOGIA XENAKISA

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar zapytani o prekursorów hybrydowych projektów podają zawsze dwa nazwiska: Buckminstera Fullera i Iannisa Xenakisa. W ramach wykładu przybliżą sylwetkę tego drugiego, zmarłego dekadę temu greckiego kompozytora muzyki współczesnej, teoretyka i architekta. Xenakis większość swojego życia spędził we Francji, studiując kompozycję u A. Honeggera, D. Milhauda i O. Messiaena i współpracując z architektem Le Corbusierem. Łączył proces komponowania z modelowaniem matematycznym, procesami stochastycznymi i teorią gier. Miał również duży wpływ na rozwój muzyki elektronicznej.


HYBRYDOWE NOTACJE

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar opowiedzą też o prowadzonych w Toruniu interdyscyplinarnych warsztatach.

31 marca – 3 kwietnia
Pokój z kuchnią
HYBRYDOWE NOTACJE
zamknięte warsztaty dla specjalistów
prezentacja efektów badań od 5 kwietnia

Tematyka warsztatów ogniskuje się wokół notacji przestrzeni hybrydowej z udziałem designerów, architektów, urbanistów, architektów krajobrazu, projektantów przestrzeni, muzyków, informatyków i artystów multimedialnych. Uczestnicy warsztatów podejmą badania złożoności miejskich środowisk poprzez interdyscyplinarne działania i dzielenie się wiedzą.

Przedmiotem badań będzie kilka wybranych lokalizacji w obrębie miasta Torunia. Miejsca te zostaną poddane analizie biorącej pod uwagę wiele zagadnień, takich jak: przestrzeń fizyczna, architektoniczna i historyczna, wymiar społecznej użyteczności danego miejsca, sieci komunikacji medialnej, zmienność przestrzeni akustycznej, itd. Te różnorodne wymiary przestrzenne nie będą badane rozłącznie lecz we wzajemnym przenikaniu się i fuzjach, czyli w stanie hybrydycznym.

Wyniki interdyscyplinarnego artystycznego dociekania zostaną w formie instalacji przestrzennej zaprezentowane w Pokoju z kuchnią w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu.


Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar pracują wspólnie pod szyldem Hybrid Space Lab, które zajmuje się działalnością projektową nastawioną na metodologię R&D (ang. Research and Development – prace badawczo-rozwojowe) koncentrującą się na hybrydowych polach, powstających w wyniku połączenia i fuzji środowisk, obiektów i usług w informacyjno-komunikacyjnej erze. Zakres ich projektów obejmuje projektowanie gier miejskich i planowanie budynków, wnętrz architektonicznych, tworzenie wzorów przemysłowych i ubioru.

Hybrid Space Lab jest interdyscyplinarnym środowiskiem o innowacyjnym i zintegrowanym podejściu do kwestii gospodarki przestrzennej. Skupia się na fuzji środowisk cyfrowych i analogowych, na osadzaniu sieci mediów w obszarach miejskich przestrzeni architektonicznych, społecznych i kulturalnych. Jest jednocześnie laboratorium i siecią, w której architekci, urbaniści, osoby odpowiedzialne za planowanie środowiska i krajobrazu, designerzy i informatycy współpracują przy tworzeniu projektów na styku przestrzeni analogowych i cyfrowych, urbanistycznych, architektonicznych, designerskich i multimedialnych.

Elizabeth Sikiaridi urodziła się w Londynie, dorastała w Atenach, studiowała w Ecole d'Architecture de Belleville w Paryżu i na Uniwersytecie Technicznym w Darmstadt. Frans urodził się w Holandii, dorastał w Zimbabwe, studiował w Design Academy w Eindhoven i na Architectural Association School of Architecture (AA) w Londynie. Oboje mają tzw. hybrydowe pochodzenie kulturowe.

Elizabeth Sikiaridi studiowała architekturę i urbanistykę. Frans Vogelaar studiował wzornictwo przemysłowe, architekturę i urbanistykę. Przed założeniem wspólnej działalności ich doświadczenie zawodowe obejmowało różne dziedziny, w tym architekturę (OMA / Rem Koolhaas, Behnisch i PA), wzornictwo przemysłowe (Studio Alchemia / Allessandro Mendini) i modę (badania trendów w Paryżu), oraz urbanistykę i urbanistykę krajobrazu, projektowanie materiałów, żywności i wystaw, architekturę wnętrz i projektowanie multimedialne.

Obydwoje mają tytuły profesorskie i aktywnie zajmują się pracą dydaktyczną. Frans Vogelaar założył w 1998 roku na Akademii Sztuki Mediów w Kolonii pierwszy Departament Przestrzeni Hybrydowych na świecie. Jego wydział został wyróżniony szeregiem międzynarodowych nagród, takich jak: f. e., YAHOO! University Design Expo 2007 i nagrodę International Design Prize 2008 w Kolonii. Jest również profesorem w CCNU w Wuhan w ramach programu „111”. Elizabeth Sikiaridi uczy projektowania architektonicznego na Wydziale Architektury Krajobrazu na Uniwersytecie Duisburg-Essen oraz University of Applied Sciences OWL.

Ich prace były prezentowane na międzynarodowych kongresach i wystawach w Austrii, Belgii, Kanadzie, Chinach, Czechach, Danii, Niemczech, Grecji, Finlandii, Francji, Włoszech, Korei, Litwie, Łotwie, Omanie, Pakistanie, Szwajcarii, Singapurze, Hiszpanii, Holandii, Turcji, Wielkiej Brytanii oraz USA.

Fizjologia smaku: Spaghetti Western

28 listopada 2010 (niedziela), godz. 15:00-18:00

Spaghetti westernem nazwana została kategoria filmów o Dzikim Zachodzie nagrywanych głównie przez włoskich reżyserów w hiszpańskiej Andaluzji. Ta czysta fikcja była niekiedy znacznie lepsza niż produkcje reżyserów amerykańskich. Czemu zawdzięczali ten sukces? Będący kluczem do rozwiązania zagadki termin „egzotyka” pojawia się w wielu dyskursach, jednak tutaj będzie punktem do rozważań nad śródziemnomorską kuchnią w krainie pierogów i kiełbasy, ze szczególnym uwzględnieniem długiej i zawiłej historii makaronu. W programie wykład - Ela Supczińska, prezentacja, degustacje i muzyka. Gotuje Toruński mistrz makaronu – Damian Bus. Gotuje Toruński mistrz makaronu – Damian Bus.


Fizjologia smaku jest programem rezydencyjnym dla „kucharzy skłonnych do eksperymentu” i poszerzania swojej wiedzy o inne dziedziny, bądź też artystów i innych osób, których zainteresowania obejmują tematykę kulinarną (kuratorzy, politycy, entuzjaści). Zgodnie z założeniami P+K przedsięwzięcie podejmuje dialog z ‘egzotycznymi’, artystycznymi i humanistycznymi aspektami gotowania, propaguje otwartą przestrzeń P+K (open space) oraz zachęca do swobody ekspresji w najbardziej elementarnych warstwach życia.

Swoją obecność zaanonsuj przez maila: pokojzkuchnia@gmail.com
WSTĘP WOLNY!

Dom Ludowy w Krośnie przedstawia:

Obiekty z kolekcji Domu Ludowego
otwarcie wystawy: 25 listopada, godz. 18:00

„Wyzwala się we mnie uczucie dziwności podczas obcowania ze światem niezalanym nazewnictwem.., jest to bardzo przyjemne. Miewałem zawsze takie wrażenie, kiedy w czasach gulaszowego komunizmu podróżowałem po Węgrzech. Kompletny brak miejsc wspólnych, nazwy miejsc nic kompletnie nie mówiące, czynił te ospałe miejscowości i ludzi zupełnie dziewiczymi. Od tej pory zacząłem myśleć czy istnieje coś podobnego w świecie przedmiotów, stało się to moją pasją podczas mojego długiego pobytu w Krośnie (...)”. Tak pisał, tworząc dziwaczną kolekcję Paweł Koniczyna, wieloletni pedagog i dyrektor Domu Ludowego w Krośnie. Niewiele zapisków jakie pozostawił utrudnia prześledzenie jego unikalnego systemu typologii na polskim gruncie, które niewątpliwie wzbogacają charakter pracy z etnografią czy może raczej sztuką nieprofesjonalną. Wybór prezentowanych przedmiotów w pokoju z kuchnią zwracają szczególną uwagę na zagadnienie kolekcjonowania, paradoks słów samo zaprzeczających się, jak na przykład „nic” bądź też „brak”. Wyboru obiektów z kolekcji Domu Ludowego wg zapisków Pawła Koniczyny dokonał jego wieloletni współpracownik, Filip Laskowski. Według niego, pedagog Domu Ludowego niczym olśniewający mistrz starał się ułożyć mantrę, która jest w stanie doprowadzić do prawdy poprzez alogiczny i bezforemny rytm niewspółgrających ze sobą obiektów kolekcji.

P+K po godzinach: Doktryna szoku

Klub Krytyki Politycznej w Toruniu zaprasza na pokaz filmu „Doktryna szoku”.
Film ten otwiera cykl pokazów Kina Zaangażowanego w P+K
Prelekcję przed filmem wygłosi dr Ewa Bińczyk (IF UMK)
04.11.2010 r. godz. 19.00

Wstęp wolny!

Doktryna szoku (The Shock Doctrine)
Reżyseria: Michael Winterbottom, Mat Whitecross
Czas: 90 min.
Kraj: Wielka Brytania
Rok: 2009
Polski dystrybutor: Hagi Film

"To była ważna książka. Nawet bardzo ważna. Dwa lata temu Naomi Klein stała się globalnym bestsellerem, który obudził miliony uśpionych umysłów i przeorał sporą grupę zatwardziałych neoliberalnych mózgów. Sam Alain Greenspan – wtedy jeszcze globalny autorytet rynków finansowych–odbył z Klein poważną debatę, a Jeffrey Sachs – współautor głośnych terapii szokowych w Boliwii, Polsce i Rosji  –  w dużym stopniu przyznał Naomi Klein rację. Ale książka - choćby się nie wiem jak dobrze sprzedała (a Doktryna Szoku sprzedała się wspaniale) i choćby miała nie wiadomo ile recenzji, omówień, odniesień we wszelkich możliwych mediach – jest jednak tylko książką, czyli elitarnym, jeśli nie niszowym, kanałem komunikacji. Nawet najlepsza i najważniejsza książka dociera tylko do tych, którzy kultywują czytanie, a ich jest może dwa procent.

Filmowa Doktryna szoku, która właśnie wchodzi na ekrany, jest więc wydarzeniem również i w tym sensie, że może dotrzeć do przynajmniej dziesięciokrotnie większej grupy odbiorców. Mam nadzieję, że dotrze. Bo jest to film niezwykły".
Jacek Żakowski, „Film”


Naomi Klein - ur. 1970, kanadyjska dziennikarka, publicystka i działaczka społeczna. Jedna z najważniejszych postaci światowego ruchu alterglobalizacyjnego. Sławę przyniosła jej opublikowana w 2000 roku książka No Logo (wyd. pol. 2004), będąca ostrym pamfletem wymierzonym w wielkie międzynarodowe korporacje. W 2004 roku jej reportaż z wojny w Iraku przygotowany dla „Harper’s Magazine” otrzymał nagrodę Jamesa Aronsona przyznawaną dziennikarzom zaangażowanym w walkę o sprawiedliwość społeczną. Współpracuje m.in. z „The Nation” oraz „The Guardian”. W 2008 roku ukazała się jej książka Doktryna szoku.

dr Ewa Bińczyk - adiunkt na Wydziale Humanistycznym UMK w Toruniu, zastępca dyrektora Instytutu Filozofii do spraw Dydaktyki. Autorka książek „Socjologia wiedzy w Biblii” oraz „Obraz, który nas zniewala. Współczesne ujęcia języka wobec esencjalizmu i problemu referencji”. Stypendystka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2005 r.) oraz Fundacji Fulbrighta (2006–07). Laureatka stypendium Polityki „Zostańcie z nami”(2010 r.).

Spotkanie wokół książki Kultura dźwięku

26 września - NIEDZIELA, godz. 19:30


Zapraszamy na spotkanie promujące polskie tłumaczenie książki Kultura dźwięku i panel dyskusyjny.

Paneliści:
Dariusz Brzostek
Krzysztof Gutfrański
Daniel Muzyczuk
Janusz Zieliński

Prowadzenie:
Michał Libera


"Audio Culture. Readings in Modern Music" ukazało się w roku 2004 nakładem wydawnictwa Continuum – od tego czasu pozostaje jednym z najważniejszych, najbardziej wyczerpujących i nieortodoksyjnych zbiorów tekstów źródłowych, manifestów i komentarzy na temat muzyki XX wieku. W odróżnieniu jednak od pozycji stricte muzykologicznych, Audio Culture przybiera jako podstawową perspektywę zmian technologicznych oraz kulturowych, których wyrazem a często także bezpośrednim źródłem była muzyka XX wieku. Dzięki tej zmianie akcentów, teksty noise'owego artysty Masami Akita mają szansę znaleźć się obok fragmentów z Cage'a czy Umberto Eco. Perspektywa ta, zróżnicowanie artykułów, oraz podtytuł (Readings in Modern Music) należy interpretować jako próbę wypracowania nowego spojrzenia na nowoczesność; spojrzenia zakorzenionego właśnie w spojrzeniu kulturoznawczo-socjologiczno-technologicznym.

Audio Culture... jest więc wprowadzeniem równocześnie w teorię istotniejszych nurtów muzyki XX wieku jak i podstawowe problemy współczesnego świata; które przebiegają w poprzek podziałów gatunkowych w muzyce. Książka ta jest także bodaj najbardziej zwięzłym zbiorem
tekstów często przełomowych dla historii XX wieku (Russolo, The Art of Noises, Cowell, Joys of Noise, Cage, Indeterminacy, Schaffer, Music of Environemnt, Eno, Ambient Music, Cutler, Plunderphonia, Schaeffer, Acousmatics, Reich, Music as Gradual Process, Moholy-Nagy, Production-Reproduction, Cascone, Aesthetics of Failure).

Redaktor publikacji, Daniel Warner jest kompozytorem i wykładowcą w Hampshire College (muzyka XX wieku), absolwentem Princeton University, gdzie studiował muzykę elektroniczną u jednego z jej najważniejszych twórców, Miltona Babbitta. Specjalizuje się w tematyce instalacji muzycznych. Christoph Cox również jest wykładowcą w Hampshire College (filozofia), specjalizuje się w filozofii Nietzschego oraz muzyce XX wieku. Jego publikacje regularnie pojawiają się także w pismach o charakterze nie-akademickim, m.in. opiniotwórczym the Wire.

"Kultura dźwięku. Teksty o muzyce nowoczesnej"
Christoph Cox, Daniel Warner [red.]

Wydawca: Słowo / Obraz Terytoria
Redakcja merytoryczna: Michał Libera [Fundacja 4.99]
Tłumaczenie: Julian Kutyła, Maria Matuszkiewicz, Michał Mendyk, Sławomir Wieczorek

Koniec kasety

© Adam Witkowski & War Zone - Terror

13.08, piątek, g. 20.00 (uwaga: zmiana godziny z 18.00)

Rok 2003 to, jak podaje Międzynarodowe Stowarzyszenie Fonograficzne, czas upadku przemysłu audio. W 2007 elektroniczne sklepy z sieci Curry zakończyły sprzedaż kaset. Zaprzestano również produkcji walkmanów. Nastąpiła transformacja technologiczna.
Dni kaset są policzone…
Tymczasem trendsetterskie magazyny i portale internetowe w 2008 roku ogłosiły wielki come back stylu lat 80-tych. Wszechobecny motyw kaset magnetofonowych pojawił się jako element nieodłącznie związany z tą dekadą. Bezużyteczne w swej pierwotnej funkcji nośniki, stały się przedmiotem budzącym nostalgię, atrybutem minionego czasu.
Projekt Koniec kasety poświęcony jest zjawisku znikania. Sugeruje namysł nad zmianami dokonującymi się w kulturze (i technologii) mediów. Dotyczy transformacji zachodzących szybko, na przestrzeni kilku lat, na naszych oczach. W obecnym momencie możemy doskonale zaobserwować takie zjawisko na przykładzie kaset magnetofonowych. Jednak kasety stanowią tylko pretekst, punkt wyjścia dla narracji i tematów podejmowanych przez zaproszonych artystów.
Filozof Paul Virilio pisze: „Mamy obecnie do czynienia z estetyką znikania, nieobecności, nie ukazywania, jawienia”. Podstawę projektu stanowią, przygotowane specjalnie na wystawę słuchowiska odtwarzane z kaset magnetofonowych. Będzie można usłyszeć realizacje muzyczne, nagrania o formie zbliżonej do radiowych audycji, ale także opowieści osób związanych z kasetami. Słuchowiska będą oscylowały wokół takich zagadnień jak muzyka, historia, technologia, kultura, forma i funkcja kaset; pojawi się także wiele prywatnych opowieści.

W Pokoju z Kuchnią będziemy mieli okazję usłyszeć prac artystów ze starych nośników z prelekcją kuratorki przedsięwzięcia, WIktorii Szczupackiej.

Zapraszamy na niezwykłe słuchowisko!


artyści: Piotr Bosacki, Marcin Dymitr aka Emiter, Daniel Koniusz, Wojciech Kucharczyk aka The Complainer, Paweł Kulczyński aka Tropajn, Przemysław Sanecki, Artur Tajber, Adam Witkowski z zespołem War Zone, Radosław Włodarski aka Radar

kuratorka: Wiktoria Szczupacka

organizatorzy i partnerzy:
Galeria Przychodnia, Eskulap Akademickie Centrum Kultury, Struktury Kultury, ASP Poznań, Fundacja ASP Poznań.

open source meeting

czwartek, 24 czerwca, godz. 17.00 - 20.00, Pokój z kuchnią
 
Wolne oprogramowanie - zdrowa&darmowa alternatywa dla naszych komputerów!

Czy nasze laptopy mogą nie mieć 'windowsów'?  Czy istnieją alternatywy dla Photoshopa? Dlaczego Firefox i Google Chrome (popularne przeglądarki do Internetu) są za darmo? Dlaczego darmowy Open Office jest coraz popularniejszy w firmach i na prywatnych komputerach w naszych domach? Czy za dobre oprogramowanie zawsze trzeba płacić? Co to jest wolne oprogramowanie?

 Odpowiedzi na te i inne pytania z pewnością padną na pierwszym od wielu lat w Toruniu wydarzeniu związanym z ideą wolnego oprogramowania. CSW inicjuje po raz pierwszy OPEN SOURCE MEETING! W ramach imprezy zapraszamy na wykłady, dyskusję panelową, pokazy wolnego oprogramowania, a także na akcję: uwolnij laptopa!

Plan:
/ 17.00 — 17.45 Michał 'rysiek' Woźniak (Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania)
wykład: O co chodzi z tą Wolnością?
/ 17.45 — 18.30 Radosław Rudnicki (Wydział Matematyki i Informatyki UMK)
prezentacja: Środowiska programistyczne na platformach open source
/ 18.30 — 19.00 Szczym (obin.org)
wykład i pokaz: Wolne oprogramowanie a sztuka, artystyczne wykorzystanie drupal'a
/ 19.00 — 20.00 Dyskusja wokół WiOO
Michał 'rysiek' Woźniak, Radosław Rudnicki, Szczym, moderacja: Dominik Pokornowski (CSW), Mariusz Meszek (CSW)

MUZEUM JED(Y)NEGO OBIEKTU: Jiří Černický - ABS

MUZEUM JED(Y)NEGO OBIEKTU - Jiří Černický - ABS

Zapraszamy wszystkich przechodniów i gości Bulwaru sztuki do oglądania w witrynie P+K prac czeskiego artysty wideo - Jiříego Černický'ego
(3cie okno od ulicy) – nocna projekcja, 20-3.06 @ P+K

ABS (niem. Antiblockiersystem) to układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu zapobiegania blokowaniu się kół podczas hamowania, jako element układu hamulcowego. ABS zapobiega zjawiskom takim jak ściąganie samochodu w bok, wirowanie samochodu, utrata kontroli nad kierowaniem samochodem.

Nawiązując do systemu ABS, Artysta opowiada o ludzkim mobilnym ciele - usytuowanym gdzieś pomiędzy intymnością a społeczną manipulacją. Seria prac video Černickýego powstałych między 2005 a 2008 roku odnosi się do owego niezwykłego i nieuświadamianego momentu autorefleksji, w którym zdajemy sobie nagle sprawę z istnienia amebowatego stanu - utrzymującego nas przy życiu strumienia świadomości czy swego rodzaju przestrzeni mentalnej. Dynamika myśli i ich prądy przedstawione są poprzez minimalistyczne wyakcentowanie aspektu werbalnego, mentalnych "napisów", które artysta dokumentował poprzez prowadzenie wywiadów wśród bezimiennego tłumu na dworcach i ulicach, autoanalizy oraz nielegalnego podsłuchiwania w klatkach schodowych, i które następnie zostały wkomponowane do jego filmów.

Kopernik vs. Frankenstein

20.04 | godz. 19.30
Filmy na życzenie - Kopernik vs. Frankenstein

Zapraszamy na nowy interaktywny cykl filmowy w P+K - Kopernik vs. Frankenstein. Fikcyjna postać współczesnego Prometeusza skonfrontowana zostanie z figurą wielkiego wynalazcy i uczonego - Mikołaja Kopernika, recepcją jego postaci oraz nauk w kulturze popularnej i mediach. Na granicy dokumentu i fikcji, osobą spajającą obie te figury w jedną całość, będzie amerykański producent filmowy i wirtuoz efektów specjalnych - Ray Harryhausen, twórca takich filmów, jak "Pierwszy człowiek na księżycu", "Ziemia vs. latające spodki" czy "To przyszło z głębin morza". Widzowie w trakcie prezentacji poprzedzającej pokazy na różnorodne sposoby będą wybierać, co będzie oglądane, kreując tym samym całe wydarzenie.
Prowadzenie: Dr Edward Morbius

Fizjologia Smaku: Addis Abeba listening party

Fizjologia smaku: Addis Abeba Listening Party @ P+K
10.04. (sobota), godz. 17.30 | wykład/koncert
11.04. (niedziela), godz. 14.30 | relaks, degustacja, listening party

Co wiemy o współczesnej Etiopii poza tym, że mieści się gdzieś w obszernej nazwie Afryka? Niewiele? Niesamowita historia, tradycja muzyczna i ukształtowanie terenu to tylko tropy pozwalające na wieloletnie badania i poświęcenie się przyjemności odkrywania. Osobnym wątkiem wartym poznania jest etiopska kuchnia. Jedzenie w tym wielokulturowym kraju (Prawosławie, Judaizm i Islam) dalekie jest od fast foodu, a w połączeniu z ceremonią picia zielonej kawy posiłek jest prawdziwym misterium.

Cykl Fizjologia smaku otworzy dwóch etiopskich eksperymentatorów kuchni i muzyki: Endalkachwe Absher i Ejiigu Zenebe. W programie m.in. prezentacja i pokaz Ejiigu Zenebe mówiący o relacji apetytu z niezwykłą muzyką etiopską (10.04 - sobota, godz. 17.30 - później "etiopski" koncert zespołu Połącz Punkty), następnie w niedzielę wspólny relaks i listening party połączone z degustacją etiopskich specjałów i ceremoniałem zielonej kawy - 11.04, od godz 14.30.

Zapraszamy do Pokoju z Kuchnia!

Uwaga zapisy: pokojzkuchnia@gmail.com - liczba miejsc ograniczona!

Fizjologia smaku jest programem rezydencyjnym dla „kucharzy skłonnych do eksperymentu” i poszerzania swojej wiedzy o inne dziedziny, bądź tez artystów i innych osób, których zainteresowania obejmują tematykę kulinarną. (kuratorzy, politycy, entuzjaści). Zgodnie z założeniami P+K przedsięwzięcie podejmuje dialog z ‘egzotycznymi’, artystycznymi i humanistycznymi aspektami gotowania, propaguje otwartą przestrzeń P+K(open space) oraz zachęca do swobody ekspresji w najbardziej elementarnych warstwach życia.

Każde spotkanie, rezydencja zakłada nieco inna formułę realizacji. Od 1-2 tygodniowych do krótkich 1-2 dniowych pobytów, które będą obejmowały „kuchnię na żywo”, wykłady teoretyczne, prezentacje, relaks, performance, wspólne jedzenie, naukę tańca, itp. Różne formy, postawy, punkty widzenia, nieoczekiwane formy odbioru.

Sztuka gastronomiczna i smakoszostwo są zagadnieniami rozległymi, toteż punktem wyjścia nie jest tu jakakolwiek próba podsumowania istniejącej wiedzy, a nawet jej części, gdyż nie jest to możliwe w formule performatywnych spotkań. Ciekawym wydaje się natomiast inny sposób pracy, polegający na działaniach z wybranymi, ekscytującymi elementami, które swą niecodziennością, interdyscyplinarną formułą i budzonym zaskoczeniem odcinały się będą od zestandaryzowanego, korporacyjnego, "franczyzowego" podejścia i myślenia o sztuce kulinarnej w Toruniu, jak i Polsce.

Częściowo poważnie, częściowo na żarty projekt ten znajduje odniesienie w poradnikach kulinarnych minionych stuleci i ich praktycznym wskazówkom i poradom, kiedy to obecność w kuchni cukru, kawy czy tez ziemniaków nie było bynajmniej czymś oczywistym, powszechnym i na pewno nie tanim, nie mówiąc tu już o czymś takim, jak świadome stosowanie diet. Jednym z takich odniesień jest praca zatytułowana właśnie Fizjologia smaku albo Medytacje o gastronomii doskonałej, Anthelme Brillat-Savarina, której autor w sposób jasny i elegancki opowiada całościową historię poprzez szereg żywo i z dowcipem potraktowanych anegdot, jak i dłuższych wątków krążących wokół sztuki gastronomii. Innym odniesieniem dla Fizjologii smaku jest rumuński artysta Daniel Spoerri i jego teoria sztuki jedzenia oraz jego artystyczno-społeczne eksperymenty na tym polu (które zapowiedziały działania takich artystów, jak Keith Harring czy Rikrit Tiravanija).

KRZESŁO JAKO CEL. Gruba Najgorsza prezentuje: Gustawa Thomasa

Otwarcie: 25.02 | czwartek | godz. 19.
Prezentacja potrwa do: 23.03. 2010

Tematem spajającym poszukiwania rezydującej w P+K grupy Gruba Najgorsza jest niedostrzegana codzienność i jej zawiłe relacje ze sztuką. Począwszy od hybrydycznej lodówki-witryny, analizującej hermetyczne mechanizmy galeryjne, aż do cyklu prezentacji zaprzyjaźnionych artystów i działań quasi-kuratorskich, Gruba rozwija swe badania nie idealizując ani sztuki, ani świata codziennych przedmiotów.

Pierwszym artystą prezentowanym przez GN jest Gustaw Thomas. Postać enigmatyczna, działająca na marginesie oficjalnego życia artystycznego, która poświęciła całą swoją twórczość jednemu tematowi. Jest nim krzesło z całym bogactwem jego semantycznych i wizualnych możliwości. Temat ten wdzięczny i pojawiający się w różnych momentach działalności wielkich nazwisk świata sztuki, jak Kantor, Wróblewski, Kounellis czy Oldenburg, został zradykalizowany przez Gustawa Thomasa. Maluje on obrazy krzesłami, tworzy rzeźby krzesłami, projektuje krzesła, aż w końcu - tworzy krzesła, realizując swój cel poprzez konsekwentne badanie ontologii jednego jedynego przedmiotu. Prezentacja w P+K zwróci szczególną uwagę na rzeźbiarski, taktylny i hybrydyczny aspekt jego twórczości.

Gustaw Thomas, urodził się w 1934 roku w Żninie, gdzie mieszka i pracuje. W latach 70-80. związany był ze środowiskiem artystycznym Jana Świdzińskiego i Włodzimierza Borowskiego. Prezentacja w P+K jest pierwszą wystawą indywidualną artysty.

ZAPRASZAMY!