HYBRYDOWE NOTACJE

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar, Hybrid Space Lab
* 31 marca i 1 kwietnia > otwarte wykłady o związkach architektury, urbanistyki i muzyki współczesnej
* od 31 marca do 3 kwietnia > zamknięte warsztaty dla specjalistów
* od 5 kwietnia > prezentacja efektów badań nad przestrzenią miasta Torunia

kuratorzy: Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera



31 marca, czwartek
Pokój z kuchnią, godzina 18.00
PRZESTRZEŃ HYBRYDOWA

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar przybliżą zagadnienie hybrydyzacji między innymi jako właściwości przestrzeni miejskich. Obecnie mamy do czynienia z hybrydowymi miastami, hybrydowymi samochodami, hybrydowymi przedsiębiorstwami, hybrydowymi tworzywami sztucznymi, hybrydowymi roślinami....
Ten trend odzwierciedla przejście od myślenia w oparciu o jasno określone kategorie i traktowania poszczególnych dyscyplin oddzielnie ku elastycznemu podejściu opartemu na łączeniu i poszukiwaniu sieci powiązań.

1 kwietnia, piątek
Pokój z kuchnią, godzina 18.00
MORFOLOGIA XENAKISA

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar zapytani o prekursorów hybrydowych projektów podają zawsze dwa nazwiska: Buckminstera Fullera i Iannisa Xenakisa. W ramach wykładu przybliżą sylwetkę tego drugiego, zmarłego dekadę temu greckiego kompozytora muzyki współczesnej, teoretyka i architekta. Xenakis większość swojego życia spędził we Francji, studiując kompozycję u A. Honeggera, D. Milhauda i O. Messiaena i współpracując z architektem Le Corbusierem. Łączył proces komponowania z modelowaniem matematycznym, procesami stochastycznymi i teorią gier. Miał również duży wpływ na rozwój muzyki elektronicznej.


HYBRYDOWE NOTACJE

Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar opowiedzą też o prowadzonych w Toruniu interdyscyplinarnych warsztatach.

31 marca – 3 kwietnia
Pokój z kuchnią
HYBRYDOWE NOTACJE
zamknięte warsztaty dla specjalistów
prezentacja efektów badań od 5 kwietnia

Tematyka warsztatów ogniskuje się wokół notacji przestrzeni hybrydowej z udziałem designerów, architektów, urbanistów, architektów krajobrazu, projektantów przestrzeni, muzyków, informatyków i artystów multimedialnych. Uczestnicy warsztatów podejmą badania złożoności miejskich środowisk poprzez interdyscyplinarne działania i dzielenie się wiedzą.

Przedmiotem badań będzie kilka wybranych lokalizacji w obrębie miasta Torunia. Miejsca te zostaną poddane analizie biorącej pod uwagę wiele zagadnień, takich jak: przestrzeń fizyczna, architektoniczna i historyczna, wymiar społecznej użyteczności danego miejsca, sieci komunikacji medialnej, zmienność przestrzeni akustycznej, itd. Te różnorodne wymiary przestrzenne nie będą badane rozłącznie lecz we wzajemnym przenikaniu się i fuzjach, czyli w stanie hybrydycznym.

Wyniki interdyscyplinarnego artystycznego dociekania zostaną w formie instalacji przestrzennej zaprezentowane w Pokoju z kuchnią w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu.


Elizabeth Sikiaridi & Frans Vogelaar pracują wspólnie pod szyldem Hybrid Space Lab, które zajmuje się działalnością projektową nastawioną na metodologię R&D (ang. Research and Development – prace badawczo-rozwojowe) koncentrującą się na hybrydowych polach, powstających w wyniku połączenia i fuzji środowisk, obiektów i usług w informacyjno-komunikacyjnej erze. Zakres ich projektów obejmuje projektowanie gier miejskich i planowanie budynków, wnętrz architektonicznych, tworzenie wzorów przemysłowych i ubioru.

Hybrid Space Lab jest interdyscyplinarnym środowiskiem o innowacyjnym i zintegrowanym podejściu do kwestii gospodarki przestrzennej. Skupia się na fuzji środowisk cyfrowych i analogowych, na osadzaniu sieci mediów w obszarach miejskich przestrzeni architektonicznych, społecznych i kulturalnych. Jest jednocześnie laboratorium i siecią, w której architekci, urbaniści, osoby odpowiedzialne za planowanie środowiska i krajobrazu, designerzy i informatycy współpracują przy tworzeniu projektów na styku przestrzeni analogowych i cyfrowych, urbanistycznych, architektonicznych, designerskich i multimedialnych.

Elizabeth Sikiaridi urodziła się w Londynie, dorastała w Atenach, studiowała w Ecole d'Architecture de Belleville w Paryżu i na Uniwersytecie Technicznym w Darmstadt. Frans urodził się w Holandii, dorastał w Zimbabwe, studiował w Design Academy w Eindhoven i na Architectural Association School of Architecture (AA) w Londynie. Oboje mają tzw. hybrydowe pochodzenie kulturowe.

Elizabeth Sikiaridi studiowała architekturę i urbanistykę. Frans Vogelaar studiował wzornictwo przemysłowe, architekturę i urbanistykę. Przed założeniem wspólnej działalności ich doświadczenie zawodowe obejmowało różne dziedziny, w tym architekturę (OMA / Rem Koolhaas, Behnisch i PA), wzornictwo przemysłowe (Studio Alchemia / Allessandro Mendini) i modę (badania trendów w Paryżu), oraz urbanistykę i urbanistykę krajobrazu, projektowanie materiałów, żywności i wystaw, architekturę wnętrz i projektowanie multimedialne.

Obydwoje mają tytuły profesorskie i aktywnie zajmują się pracą dydaktyczną. Frans Vogelaar założył w 1998 roku na Akademii Sztuki Mediów w Kolonii pierwszy Departament Przestrzeni Hybrydowych na świecie. Jego wydział został wyróżniony szeregiem międzynarodowych nagród, takich jak: f. e., YAHOO! University Design Expo 2007 i nagrodę International Design Prize 2008 w Kolonii. Jest również profesorem w CCNU w Wuhan w ramach programu „111”. Elizabeth Sikiaridi uczy projektowania architektonicznego na Wydziale Architektury Krajobrazu na Uniwersytecie Duisburg-Essen oraz University of Applied Sciences OWL.

Ich prace były prezentowane na międzynarodowych kongresach i wystawach w Austrii, Belgii, Kanadzie, Chinach, Czechach, Danii, Niemczech, Grecji, Finlandii, Francji, Włoszech, Korei, Litwie, Łotwie, Omanie, Pakistanie, Szwajcarii, Singapurze, Hiszpanii, Holandii, Turcji, Wielkiej Brytanii oraz USA.

Fizjologia smaku: Kino-Kuchnia

20.03., godz. 18.00
P+K

W oczekiwaniu na wiosnę proponujemy państwu krótki przegląd najdziwniejszych filmów związanych z jedzeniem. Popularne w posługujących się „współczesną łaciną” badaniach porównawczych określenia, typu: junk food, porn food czy kung food znalazły niezwykle ciekawe realizacje w sztuce filmowej, która mimo wszędobylskiej wirtualizacji jest wciąż silnym medium, „uczącym” nas czym są zmysły. Strawa dla oka i myśli zostanie uzupełniona rozgrzewającą czaj masalą i słodkimi przekąskami.

Zapraszamy!

Jedząc Raula, reż Paul Bahtel (1981), Garlic is as good as ten mothers, reż. Les Blank (1982), Jedz i pij mężczyzno i kobieto, reż. Ang Lee (1994), Przepiórki w płatkach róży, reż. Alfonso Arau (1992) – możliwe modyfikacje programu, część filmów z angielskimi napisami.

Zapraszamy na pokaz filmów o kobiecych inicjatywach pracowniczych i lokatorskich

09.03.2011r, godzina 18.00
Pokój z Kuchnią, CSW Toruń

Zaczynamy o 18:00 filmem "Made in L.A." (2007), nagrodzonym m.in. na festiwalu w Sundance, kolejnym filmem jest "Białe miasteczko" (2008), opowiadające o protestach pielęgniarek w Warszawie. Na koniec zaprezentujemy "Strajk matek" (2010), pokazujący akcje lokatorskie kobiet z Wałbrzycha.
Po filmach odbędzie się dyskusja z reżyserką "Strajku matek", Magdą Malinowską.

Organizator: Kolektyw Kocurra
Współpraca: Polska Akcja Humanitarna, Krytyka Polityczna

Fizjologia smaku: Jak żywić się powietrzem? Czyli o kontrowersyjnych zaletach diety

27.02.11, 18.00
prezentacja | pokaz filmowy

Odmawianie sobie przysmaków i pragnień kojarzy się niezawodnie ze słabnącym rygorem religijnych reguł. Z czasem to zagadnienie (wcześniej znane w kręgach pozaeuropejskich) zyskało status pewnej przyległości, równoległego świata zinstytucjonalizowanej, naukowo poświadczonej medycyny. W końcu trafiło zaś do kultury popularnej, almanachów i podręczników służących niezawodną pomocą w pogoni za szczęściem. Ten moment wprowadził największą polaryzację, jeśli chodzi o to zagadnienie.
Zastanawiając się nad dietą, uświadamiamy sobie szybko, że metod i sposobów jest bez liku, a cel zaś jest mniej więcej ten sam. Jest to działanie ukierunkowane na uzyskanie harmonii, równowagi i „szczęścia” w różnych odcieniach (rozumianego jako świetna sylwetka, powodzenie u płci przeciwnej, a w końcu zdrowie i spokój umysłu). Szczęście jednak w obecnych czasach ma przede wszystkim wielu sprzedawców. Wobec tego, czy brak diety jest też jakąś dietą, i do czego to wszystko jest tak naprawdę potrzebne?
Próbując odpowiedzieć na te i inne pytania, prowadzący przyjrzą się dietom czarnoskórych niewolników w Stanach Zjednoczonych XIX stulecia, ewolucji tzw. przekąsek koktajlowo-telewizyjnych czy w końcu artystycznym redefinicjom rozmaitych diet w kontekście kultury konsumpcyjnej, antydietom i zagadnieniu antyjedzenia w sztuce współczesnej...

Zapraszamy do Pokoju z Kuchnią na niedzielny relaks przy kawie i słodyczach bez cukru!
Prowadzenie: Elżbieta Supczińska, dr Edward Morbius

Elżbieta Supczińska – historyk, animatorka kulturalna, specjalizacja teatralna. Prowadzi w P+K cykl „Dorośli czytają, dorośli słuchają”.
dr Edward Morbius – wizytujący wykładowca warszawskiej SWPS, pola zainteresowań: bionika. W P+K współprowadził gościnnie cykl "Frankenstain vs Kopernik".

Walczące słowa - spotkanie wokół książki Judith Butler

Spotkanie wokół książki Judith Butler Walczące słowa

Paneliści:

- Aleksandra Derra (IF UMK),

- Karolina Krasuska (Krytyka Polityczna),

- Dariusz Brzostek (WF UMK),

Prowadzenie: Sylwia Targaszewska (Klub KP Toruń)

Zapraszamy 25 lutego 2011 r. do Czytelni imienia Sömmerringów w CSW, godzina: 17:30

Wstęp wolny!

O KSIĄŻCE:

Czy cenzura jest dopuszczalna? Niektóre słowa ranią, dlaczego więc ich nie zakazać? Przecież „pedał” boli tak samo jak cios w splot słoneczny. A co z pornografią? Poniża kobiety, więc może należy wyjąć ją spod prawa? Takie pytania postawiła sobie wybitna amerykańska filozofka Judith Butler. Walczące słowa to erudycyjny esej czerpiący z psychoanalizy, prawoznawstwa, socjologii i nauki o kulturze. Butler analizuje konkretne regulacje prawne, wyroki amerykańskiego Sądu Najwyższego, przykłady z międzynarodowej polityki, kultury popularnej i literatury. Po drodze trafia nawet na hip-hop.

W tej błyskotliwej książce nie ma ani jednego słabego momentu.
Barbara Johnson

Analizy Butler to efektowne spory, w których stroni ona od uproszczeń i pokazuje, że polityka wymaga poważnego namysłu.
Jonathan Culler

O AUTORCE:
Judith Butler (1956) – amerykańska filozofka, profesorka literatury porównawczej i retoryki University of California w amerykańskim Berkeley, zajmuje się teoriami władzy, seksualności, tożsamości i płci. Jej najbardziej znaną książką jest wydana w 1990 roku Uwikłani w płeć. Feminizm i polityka tożsamości, która dała początek teorii queer (wyd. pol. Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2008).

PANELŚCI:

dr Aleksandra Derra - adiunkt w Zakładzie Teorii Poznania i Metodologii Nauk Instytutu Filozofii UMK. Doktorat poświęciła późnej teorii Wittgensteina. Obecnie zajmuje się teoriami języka powstającymi w kognitywistyce oraz problematyką podmiotowości w teoriach feministycznych.

Karolina Krasuska – doktorantka na wydziale kulturoznawstwa na Europejskim Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Pisze pracę doktorską o Minie Loy, Marii Komornickiej/Piotrze Odmieńcu Właście i Else Lasker-Schüler, w której bada „liryczne nieposłuszeństwa” w odniesieniu do kategorii płci i narodu. Przełożyła „Uwikłanych w płeć” Judith Butler. Prowadziła zajęcia na Germanistyce i Gender Studies na Uniwersytecie Humboldta.

dr hab. Dariusz Brzostek - absolwent toruńskiej polonistyki, obecnie adiunkt w Zakładzie Teorii Literatury UMK w Toruniu. Zajmuje się głównie teorią i antropologią literatury, twórczością Stanisława Lema, psychoanalizą literackiej fantastyki, estetyką XX wieku oraz krytyką literacką i muzyczną.

WALENTYNKI w P+K, czyli Alternatywne Święto Zakochanych (w Literaturze)

W najbliższy poniedziałek, 14 lutego, zapraszamy wszystkich tych, którzy zwykli chodzić z książką, na alternatywne obchody Święta Zakochanych w Pokoju z kuchnią! Po raz pierwszy w Toruniu będzie można wziąć udział w akcji Zjednoczenia Czytelniczego, którego członkowie dają wyraz swojej miłości do literatury w wielu polskich miastach. Zapraszamy wszystkich wraz z ich ukochanymi książkami! Start o 19.00, czytamy przy herbatce do 19.30:)

Zjednoczenie Czytelnicze to nieformalna grupa czytelników książek, którzy cyklicznie spotykają się w wybranych przestrzeniach miejskich i podczas tychże spotkań na stojąco, w przysiadzie, w milczeniu, bez wstydu, z należnym skupieniem czytają książki. Do tej pory czytelnicze flash moby odbyły się już parokrotnie w Trójmieście, a także w Londynie, Lublinie, Krakowie i w Warszawie, gdzie wspólne czytanie praktykowano przed wejściem do siedziby Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Jak piszą o sobie członkowie Zjednoczenia:

Miłością do czytelnictwa pragniemy zarażać innych, a tym, którzy słowa kochają, chcemy pokazać, że nie są sami. Sięgamy po najprostsze środki. Od pół roku, niemal co miesiąc bierzemy do ręki książkę i wychodzimy z nią między ludzi. O określonej porze przystajemy w miejscu, niekiedy na ulicach miast pulsujących życiem, niekiedy na pustej plaży, jednocząc się z innymi w cichej półgodzinnej lekturze.

Ta wspólnotowość, to zjednoczenie, to wyjście z domów jest dla nas bardzo istotne. Dzięki temu prostemu, acz wymownemu gestowi pragniemy zasygnalizować sobie nawzajem, że jesteśmy i że łączy nas wspólna postawa troski o przyszłość.

Po raz pierwszy Zjednoczenie Czytelnicze zasygnalizowało swoją obecność w czerwcu 2010r. w przestrzeni miasta Sopot. Teraz pragniemy rozprzestrzenić jego wpływ na inne miasta. Pragniemy by jak najwięcej osób jednoczyło się z nami w akcie czytania.

Pomysłodawcą Zjednoczenia jest Andrzej Urbański, założyciel Spółdzielni Literackiej i redaktor naczelny kwartalnika literackiego kzo. (Korespondencja z Ojcem)
Pierwszymi uczestnikami Zjednoczenia były osoby związane ze Spółdzielnią i tymże magazynem.

Zapraszamy!

Melancholia sprzeciwu od kuchni...

...czyli o rosyjskiej scenie artystycznej i swojej praktyce kuratorskiej opowie Wiktor Misiano

Pokój z kuchnią,
Sobota 29.01.2011, 18.00


Charakter praktyki kuratorskiej Wiktora Misiano jest bezpośrednio związany z sytuacją polityczną ZSRR i postsowieckiej Rosji. Od początku interesowały go działania w sferze publicznej, jednak w tamtym czasie był to obszar właściwie niedostępny. Z powodu zredukowanej sceny artystycznej tamtego czasu, często również sami artyści przejmowali rolę kuratora. Jedynym rozwiązaniem było łączenie obu postaw w postaci „kuratora mediatora”. W połowie lat 90. Misiano zrealizował pod hasłem Warsztat Wizualnej Antropologii dziewięciomiesięczny projekt opierający się na współpracy między artystami i filozofem V.A. Podorogą. W trakcie warsztatów toczono wiele konceptualnych, intelektualnych i filozoficznych debat, które jak twierdzi Misiano, z towarzyszącymi im stresem i antagonizmami przysłużyły się późniejszej produkcji artystycznej. Jest to przykład tego co nazywa Tajnymi Społecznościami: grupami artystów, w których dyskurs pobudza rozwój. Zastosowanie podobnej metody można zauważyć w zawiązanych później grupach jak chociażby Chto delat? - kolektywie złożonym z artystów, pisarzy i filozofów z Rosji i Berlina, którzy wspólnie tworzyli projekty, prace wideo, instalacje, różnego typu akcje czy programy radiowe. Zarówno działania kolektywne, jak i sztuka krajów byłego bloku sowieckiego leżą również u podstaw wystawy Melancholia sprzeciwu, którą do 20. lutego można oglądać w CSW w Toruniu.
Spotkaniu towarzyszyć będzie prezentacja książki wydanej przez Muzeum Sztuki Współczesnej w Antwerpii pod tytułem Europe at Large. Art from the Former USSR (Europa w powiększeniu. Sztuka byłego Związku Radzieckiego) z esejami m.in. Barta De Baere, Wiktora Misiano, Daniela Muzyczuk i Agnieszki Pindery. Wśród publiczności zostanie przeprowadzone losowanie i jeden szczęśliwiec zostanie właścicielem tej wyjątkowej publikacji.

Wiktor Misiano (1957) kurator i krytyk rosyjski. Przez dziesięć lat był kuratorem w Muzeum Puszkina, a także dyrektorem Centrum Sztuki Współczesnej w Moskwie (CAC). W 1996 roku był jednym z kuratorów Manifesta 1. W 2005 roku odpowiadał za pierwszy pawilon Azji Centralnej na Biennale w Wenecji. Jest założycielem i redaktorem naczelnym „Moskow Art Magazine” i „Manifesta Journal”.

WIELKIE NAUCZANIE

Czwartek, 27.01.2011, 18.00
Przestrzeń wystawy "Melancholia sprzeciwu"

Spotkanie z Michałem Liberą, który opowie o najnowszej produkcji wydawnictwa Bôłt – zawierającej pierwsze kompletne nagranie kompozycji Corneliusa Cardew „The Great Learning”.

W okresie od 18 do 25 lipca 2010 podjęta została pierwsza w Polsce próba wykonania pełnej wersji „The Great Learning” Corneliusa Cardew – słynnego arcydzieła „awangardowej muzyki dla amatorów”. Cornelius Cardew skomponował ten siedmioczęściowy cykl na przełomie lat 60. i 70. z myślą o swojej programowo egalitarnej Scratch Orchestra. Jej współczesny, polski odpowiednik stworzył zespół złożony z około 50. osób. Tygodniowe warsztaty oraz wykonanie poprowadzone zostało przez brytyjskich znawców tego repertuaru pod przewodnictwem kompozytora Nimy Gousheh.

Metoda kompozytorska Cardew oraz ideologiczne założenia „The Great Learning” są również jedną z głównych inspiracji wystawy prezentowanej obecnie w CSW „Melancholia sprzeciwu. Prace z kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Antwerpii”. Próba kreacji procedury, która jest w stanie wygenerować czasową, demokratyczną wspólnotę poprzez współuczestnictwo w kreacji dzieła, jest kluczowym zagadnieniem tak dla Cardew, jak i dla wielu artystów z obszaru postsowieckiego.

Premiera pełnego, czteropłytowego nagrania odbędzie się w styczniu 2011. Michał Libera – jeden z kuratorów wydarzenia – opowie o przedsięwzięciu i o metodach twórczych Cardew.

Spotkaniu będzie towarzyszyła projekcja filmu Luke'a Fowlera „Pilgrimage from Scattered Points” (2006).

Michał Libera (1979) – socjolog, krytyk muzyczny, organizator koncertów łączący w swych działaniach edukację, animację kultury i produkcję muzyczną. Kurator m.in. serii koncertów „plain. music”, „The Song Is You”, „Play Back Play” a także płyt z archiwalnymi nagraniami ze Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Redaktor serii „Terytoria Muzyki” w Słowo / Obraz Terytoria, współpracownik Polskiego Radia. Pisał m.in. do „Glissanda”, „Kultury Współczesnej”, „Res Publiki”; przez kilka lat prowadził zajęcia z kulturoznawczej teorii muzyki na UW.

Luke Fowler (1978) – artysta, filmowiec i muzyk. Mieszka i pracuje w Glasgow. Absolwent Duncan of Jordanstone College of Art and Design w Dundee. Swoich filmy dokumentalne poświęca ważnym dla współczesnej kultury figurom jak szkocki psychiatra R. D. Laing czy angielski kompozytor Cornelius Cardew. W 2008 roku Fowler otrzymał prestiżową nagrodę imienia Dereka Jarmana. W 2010 otrzymał stypendium Foundation for Contemporary Arts. Artysta wystawiał m.in.

w: Serpentine Gallery w Londynie, Extra City w Antwerpii, Tate Modern w Londynie, czy P.S.1 w Nowym Jorku.

Fizjologia Smaku - RASA: Smak dźwięku

Całonocne słuchowisko, happening w P+K, gotowanie, dyskusje.
29 stycznia, start: 20:00

Prowadzenie: Michael Northam (kompozytor / inżynier dźwięku)

RASA, czyli indyjski termin określający 'smak', 'aromat' doświadczenia słuchowego, jest też tytułem zbioru esejów dotyczących estetyki indyjskiej Rene Daumala, którego myśl jest kluczem do tego wydarzenia. Prowadzącym i gospodarzem spotkania w Pokojuz Kuchnią będzie Michael Northam, kompozytor i inżynier dźwięku, który od przeszło dwu dekad bada zagadnienie fenomenu dźwiękowego, poprzez praktykę, teorię, liczne podróże i kooperacje artystyczne. Jest to niezwykła okazja do wzięcia udziału w 12 godzinnej syntezie i kontemplacji dźwięku, która z jednej strony sama w sobie będzie happeningiem, ale też ciekawym ćwiczeniem pozwalającym zrozumieć sposoby percepcji czasu. Koncentrując się na zaganieniu RASA - od klasycznej muzyki indyjskiej - rag, poprzez ich awangardowe reinterpretacje (nagrań z prywatnej kolekcji Michaela), uczestnicy odbędą niezwykłą całonocną podróż dźwiękową, której towarzyszyć będą dyskusje na temat dźwiękowych smaków, część warsztatowa oraz przepyszne indyjskie jedzenie.

Kurator: Krzysztof Gutfrański

Uwaga: Zapisy (pokojzkuchnia@gmail.com | Recepcja CSW) - wstęp bezpłatny, ale liczba miejsc ograniczona. 

Uczestnicy proszeni są o zabranie ze sobą śpiworów, otwartych uszu, wygodnego ubrania i sporej ilości wolnego czasu dla przygody w świecie uważnego słuchania :)

Szaleństwo – lokator czy intruz?

25 stycznia o 18:00 zapraszamy na interdyscyplinarną dyskusję do P+K! 

Studenci specjalizacji tekstologiczno-edytorskiej Instytutu Literatury Polskiej UMK oraz Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika zapraszają na dyskusję „Szaleństwo – lokator czy intruz?”, poświęconą książce Zjawisko szaleństwa w kulturze, pod red. Marty Kasprowicz, Sławomira Drelicha i Macieja Kopycińskiego (Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2010). Spotkanie odbędzie się 25 stycznia o godzinie 18.00 w Pokoju z Kuchnią w Centrum Sztuki Współczesnej. Będzie ono miało charakter interdyscyplinarnej dyskusji dotyczącej problematyki szaleństwa w literaturze, filozofii i sztuce, z udziałem autorów (Marty Kasprowicz, Dominiki Czarneckiej, Agaty Miętek, Michała Rydlewskiego) i zaproszonych gości.

WSTĘP WOLNY!

ETIUDY O IMIGRANTACH

Klub Krytyki Politycznej w Toruniu zaprasza na ostatnią w tym roku odsłonę KINA ZAANGAŻOWANEGO. Tym razem pokazujemy dwie etiudy o emigrantach: HANOI-WARSZAWA oraz PRZYJDŹ DO MNIE.

Zapraszamy 14. 12.2010r. do Pokoju z Kuchnią w CSW na godzinę 19.15.
Przed filmem prelekcję wygłosi Rafał Baczyński-Sielaczek – doktorant socjologii UMK, pracownik Biura Polskiej Akcji Humanitarnej w Toruniu.
Wstęp wolny!

O filmach:
HANOI-WARSZAWA
Młoda Wietnamka Mai Ahn nielegalnie przedostała się do Polski przez zieloną granicę. Teraz musi tylko dotrzeć do Warszawy, gdzie czeka na nią narzeczony i lepsze życie. Podróż przez Polskę to podróż przez piekło upokorzeń i przemocy. Dziewczyna wyrywa się brutalnym przewoźnikom i próbuje dostać się do stolicy na własną rękę. Reż.: Katarzyna Klimkiewicz

PRZYJDŹ DO MNIE
Asia to młoda Polka z Białorusi, która przyjeżdża do Polski aby zamieszkać ze swoim chłopakiem Piotrem. Po przybyciu odkrywa, że w mieszkaniu Piotra znajduje się już jego nowa dziewczyna. Pozostawiona sobie samej podróżuje po Warszawie i szuka sposobu na przetrwanie. Reż.: Ewa Banaszkiewicz

FIZJOLOGIA SMAKU: KRONIKI GHENADIE POPESCU

5 grudnia - 12 grudnia - P+k i Subiektywna Mapa Torunia
Rezydencja artystyczna jednego z najzdolniejszych artystów mołdawskich.

- Interwencja w przestrzeni publicznej - "Skondensowana duma", 9 grudnia (okolice CSW);

- Wykład mołdawskiego krytyka i artysty Teodora Ajdera, prezentacja prac Ghenadie Popescu, dyskusja i gotowanie tradycyjnej mamałygi - 12 grudnia, od godz. 14.30;


Ghenadie Popescu to złoty środek Besarabskiej sztuki współczesnej. Z jednej strony, jego prace (malarstwo, artbooki, instalacje, interwencje w przestrzeni publicznej, ostatnio dużo używa mąki kukurydzianej) są eksponowane na najważniejszych wystawach instytucjonalnych i eksponowane na festiwalach sztuki, z drugiej strony - w ramach swojej działalności nosi mamałygę (o 2 metrach średnicy) w kierunku granicy, ciągnąc ją za sobą od człowieka do człowieka, od domu do domu, od wioski do wioski, od miasta do miasta, przynosząc sztukę ludziom. Z jednej strony jest człowiekiem ciepłym jak świeża mamałyga, z drugiej strony - jego prace noszą w sobie wyraźną deklarację polityczną, są wywrotowe, budząc zainteresowanie mołdawskich mediów. Popescu jest gościem wielu progamów rezydencyjnych dla artystów wizualnych w Europie, wciąż nie mając adresu stałego zamieszkania.

Kiedy odwiedziłem warsztat obok muzeum etnograficznego, gdzie również mieszka tymczasowo, widziałem, oprócz dziesiątek rzeźb z mamałygi, nad stołem na półce trzy stare dziecięce sandałki, trzy znalezione obiekty. Kiedyś były one zielone, ale czas pomalował je w kolorze tlenku brązu. Przeszedł mnie dreszczyk emocji kiedy je ujrzałem. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej byłem w obozie koncentracyjnym w Auschwitz i widziałem tam góry butów. Ghenadie powiedział, że nie sądzi, aby jego sandałki miały coś wspólnego z tym miejscem, ale mają one bardzo silny wpływ na widzów i taką zaletę, że cały czas generują nowe interpretacje. Ghena mówi, że odkrył ich tajemnicę> w jednym sandałku kryje się pępek świata. Ghena otworzył szklane drzwiczki, za którymi stały i pokazał mi podeszwę środkowego sandałka. I rzeczywiście zobaczyłem pępek świata prawdziwy tuż przed moim nosem, nie większy od dwugroszowej monety... Mógłbym go nawet dotknąć ręką ... (Teodor Ajder)

Projekt realizowany w ramach programu PK i Subiektywnej Mapy Torunia, nie odbyłby się bez wsparcia Fundacji UTU.

WYDARZENIE POD HONOROWYM PATRONATEM AMBASADORA MOŁDAWII W RP, PANA IURIE BODRUGA
www.polonia.mfa.md

BIO:

Teodor Ajder - rocznik 1978, urodzony w Kiszyniowie (Mołdawia). Jest dziennikarzem, psychologiem, doktorem nauk medialnych Państwowego Uniwersytetu w Jokohamie, pisarzem, krytykiem sztuki i kuratorem wystaw artystycznych. Jego teksty dotyczą sztuki zaangażowanej, przemocy, terapii przez sztukę i posthumanizmu.

Ghenadie Popescu - rocznik 1971, urodzony w Floresti (Mołdawia). Jest jednym z najbardziej uznanych artystów mołdawskich, nagradzany licznymi nagrodami. Tworzy obiekty, działania w przestrzeni publicznej, dokumenty i prace wideo. Jego zainteresowania oscylują wokół politycznych i ekonomicznych aspektów sfery życia publicznego, emigracji i pracy, jak także niezwykłego charakteru przedmiotów codziennych, które ożywia i zwierząt z których wizerunkami eksperymentuje.

Fizjologia smaku jest programem rezydencyjnym dla „kucharzy skłonnych do eksperymentu” i poszerzania swojej wiedzy o inne dziedziny, bądź też artystów i innych osób, których zainteresowania obejmują tematykę kulinarną (kuratorzy, politycy, entuzjaści). Zgodnie z założeniami P+K przedsięwzięcie podejmuje dialog z ‘egzotycznymi’, artystycznymi i humanistycznymi aspektami gotowania, propaguje otwartą przestrzeń P+K (open space) oraz zachęca do swobody ekspresji w najbardziej elementarnych warstwach życia. Kurator: Krzysztof Gutfrański

Universal

Prezentacja książki Grzegorz Drozda

w spotkaniu udział wezmą: Stach Szabłowski (CSW Zamek Ujazdowski), Krzysztof Gutfrański (CSW w Toruniu)

czwartek, 09 grudnia, godz. 17.00


Punktem wyjścia spotkania jest opublikowana w 2010 roku książka Brak monografia twórczych działań Grzegorza Drozda postaci wymykającej się rozpowszechnionym modelom istnienia na scenie artystycznej. Drozd jest wszechstronnym artystą wizualnym, inicjatorem projektów społecznych, akcjonistą, współzałożycielem projektu Zmiana Organizacji Ruchu. Twórczość Drozda opowiedzieć można jako sekwencję artystycznych reakcji na pozaartystyczne sytuacje, dzieje współpracy i konfliktów bo konflikt jest jednym z mediów świadomie wykorzystywanym przez artystę. Prezentacja książki oraz omówienie wybranych dokonań artysty stanowić będzie wstęp do rozmowy o jego najnowszym przedsięwzięciu zatytułowanym Universal działaniu na warszawskim osiedlu Dudziarska. Ta realizacja z wielu względów dyskusyjna, a nawet kontrowersyjna jest ciekawym materiałem do debaty o strategiach i etyce działań artystycznych, których materią jest żywa tkanka społeczna. Spotkanie zakończy premiera filmu Etykieta zastępcza, zrealizowanego przez artystę w ramach projektu UNIVERSAL na osiedlu Dudziarska..

Fizjologia smaku: Spaghetti Western

28 listopada 2010 (niedziela), godz. 15:00-18:00

Spaghetti westernem nazwana została kategoria filmów o Dzikim Zachodzie nagrywanych głównie przez włoskich reżyserów w hiszpańskiej Andaluzji. Ta czysta fikcja była niekiedy znacznie lepsza niż produkcje reżyserów amerykańskich. Czemu zawdzięczali ten sukces? Będący kluczem do rozwiązania zagadki termin „egzotyka” pojawia się w wielu dyskursach, jednak tutaj będzie punktem do rozważań nad śródziemnomorską kuchnią w krainie pierogów i kiełbasy, ze szczególnym uwzględnieniem długiej i zawiłej historii makaronu. W programie wykład - Ela Supczińska, prezentacja, degustacje i muzyka. Gotuje Toruński mistrz makaronu – Damian Bus. Gotuje Toruński mistrz makaronu – Damian Bus.


Fizjologia smaku jest programem rezydencyjnym dla „kucharzy skłonnych do eksperymentu” i poszerzania swojej wiedzy o inne dziedziny, bądź też artystów i innych osób, których zainteresowania obejmują tematykę kulinarną (kuratorzy, politycy, entuzjaści). Zgodnie z założeniami P+K przedsięwzięcie podejmuje dialog z ‘egzotycznymi’, artystycznymi i humanistycznymi aspektami gotowania, propaguje otwartą przestrzeń P+K (open space) oraz zachęca do swobody ekspresji w najbardziej elementarnych warstwach życia.

Swoją obecność zaanonsuj przez maila: pokojzkuchnia@gmail.com
WSTĘP WOLNY!

P+K po godzinach: Klub Krytyki Politycznej zaprasza na "Czerwone Brygady"

26.11.2010, godz. 19:00

Klub Krytyki Politycznej w Toruniu zaprasza na projekcję filmu Czerwone Brygady w reżyserii Gianfranco Pannone w ramach Kina zaangażowanego.

Reggio Emilia: początki Czerwonych Brygad, opowiedziane przez założycieli przy stole pełnym smakowitych kiełbas, serów i domowych win. Powrót do lat 60., kiedy 30 młodych komunistów opuszcza KP i z anarchistami, socjalistami, a nawet katolikami formułują „l’Appartamento”, komunę pełną rewolucyjnych pomysłów. Ta grupa stała się niebawem zalążkiem jednej z najbardziej niebezpiecznych grup terrorystycznych - Czerwonych Brygad. Dokument po raz pierwszy porusza temat politycznych i ideologicznych korzeni lewicowego terroryzmu. Do tej pory temat tabu we Włoszech. Wielopokoleniowa historia włoskiej polityki.

WSTĘP WOLNY!

Dorośli Czytają, Dorośli Słuchają: Wdzięczność szczupaka i inne bajki

23 listopada (wtorek)
Start: godz. 18:00!
Miejsce: Pokój z kuchnią

Prowadzenie: Elżbieta Supczińska – historyk, animatorka kultury, specjalizacja teatralna.

Będziemy czytać stare, rosyjskie bajki, w adaptacji Aleksieja Tołstoja. Następnie dzieci wraz z rodzicami narysują ilustracje do bajki. W ten sposób stworzymy miejsce i postaci z papieru. Następnie, za pomocą prostych rekwizytów rodzice będą bawić się w aktorów i zmienią zakończenie bajki, które wymyśliły dzieci... Celem spotkania bajkowego jest przywracanie radości rodzicom, powrót do dzieciństwa i oczywiście bycie razem.

Cykl Dorośli Czytają, Dorośli Słuchają to spotkania z opowiadaniami, baśniami (szczególnie tymi mało znanymi, np. indiańskimi, eskimoskimi oraz innych narodów), będą przypominały zapominane przyjemności czytania na głos i umiejętności słuchania ze zrozumieniem. Czytanie będzie miało charakter zabawy w rozmaitych formach z wykorzystaniem podstawowych zadań aktorskich (czytanie z określoną, narzuconą intencją).

mini fotoreportaż - O zjawiskach, które mają byt podwójny

Kawa z pieprzem. Pikantne wykłady o sztuce współczesnej

Od listopada 2010 roku do końca maja 2011 roku Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu będzie inicjatorem cyklu wykładów poświęconych trudnym, ale niezmiernie istotnym zagadnieniom w sztuce współczesnej. Wykłady poprowadzi dr Katarzyna Lewandowska, adiunkt w Katedrze Historii Sztuki i Kultury UMK.

Przybliży problemy, które podejmują współczesne artystki i artyści. Sztuka XX i XXI wieku jest skomplikowana, kontrowersyjna, prowokacyjna, pełna napięć, niepokojów, bólu. Zygmunt Bauman mówi; "W odróżnieniu od naszych odległych przodków i "ludzi nam niepodobnych" nie dyskutujemy o rzeczach okrutnych i krwawych. Trzymamy w ukryciu rzeczy, które inni robili publicznie. Czujemy odrazę do odprysków rzeczywistości, które złożyliśmy w izolowanej piwnicy naszej uporządkowanej i eleganckiej egzystencji, ogłaszając, że nie istnieją lub są niewyrażalne”. A artyści wbrew słowom Mistrza konsekwentnie, odważnie i bezpardonowo wyciągają na zewnątrz te odpryski, racząc widza obrazami, które już zawsze będzie pamiętał.

Spotkanie będą miały charakter otwarty, interdyscyplinarny przy kawie i dobrym ciastku (dla osłodzenia).

Pierwszy wykład: Ciało
10 listopada 2010, godz. 18:00

O tym, co w sztuce współczesnej niebezpieczne, odrażające. O tym, co wzbudza odrazę i niepokój, równocześnie oczarowując i uwodząc. Słynne docere et delectare odeszło w zapomnienie. Dzisiejsze działania artystyczne nie mają na celu kształcenie widza ani tym bardziej radowanie jego umysłu. Jak powiada Jean Clair „niesmak zastąpił smak”. Artyści i widzowie schodzą do kolejnych kręgów dantejskiego piekła by doświadczać wszystkimi zmysłami sztuki okrutnej, bezwzględnej, ale do bólu - w dosłownym tego słowa znaczeniu - prawdziwej. Sztuki, która wyciąga na wierzch wstydliwe „odpryski rzeczywistości”.

Ciało, krew, ból nagość i seksualność będą tematami kolejnych wykładów. Najbliższy będzie dotyczył zagadnienia ciała – ludzkiego jak i zwierzęcego. Dlaczego współczesna sztuka upodobała sobie w sposób wyjątkowy właśnie to „medium”? W jaki sposób artyści eksplorują ów przedmiot badań? Czym dla sztuki jest ciało? Dlaczego sztuka stała się aż tak korporalna?

Joseph Beuys pisał: Zwykłe rośnięcie włosów, zarostu i paznokci już jest twórczością i czyni z każdego człowieka istotę wyjątkową. Jeder Mensch ist ein Kunstler.
Warto podjąć ów problem i odpowiedzieć na zadane wyżej pytania.

WSTĘP NA WYKŁADY JEST WOLNY!

Cykl wspiera Firma Lenkiewicz.

O zjawiskach, które mają byt podwójny

6.11.2010, godz. 19:00

ZAPRASZAMY na spotkanie z Suzanne Treister i Richardem Graysonem

Miejskie legendy to jądro energii aglomeracji. Tworzą obraz ich nieoficjalnego życia. Zasiewają ziarno teorii spiskowych i dzielą z nimi zdolność do zmieniania banalnej codzienności w niepokojącą rzeczywistość równoległą. Badaniem i współkształtowaniem tego typu narracji zajmuje się dwójka tegorocznych rezydentów CSW w Toruniu: Suzanne Treister i Richard Grayson. Podczas sobotniego spotkania twórcy zaprezentują jednocześnie dwa, zupełnie odmienne podejścia do praktyki artystycznej i zaskakujące opowieści o Toruniu. Projekty zrealizowane przez Suzanne Treister odnoszą się do eksploracji jej rodzinnych polsko-żydowskich tradycji oraz lokalnej radiosfery. Spotkaniu towarzyszyć będzie degustacja RÓŻÓWKI – wódki przygotowanej przez artystkę według starej polsko-żydowskiej receptury. Natomiast Richard Grayson podczas swojego pobytu twórczego w Toruniu, dokonał reinterpretacji architektury starego miasta, podkreślając w malowniczej formie elementy, których mieszkańcy często nie zauważają. Projekt realizowany został w ramach programu rezydencyjnego This trip will change your art (Ta podróż zmieni twoją sztukę) oraz Subiektywnej mapy Torunia we współpracy z Fundacją Fabryka UTU.

Suzanne Treister urodziła się w Londynie w 1958 roku, gdzie mieszka i pracuje. Zaczynała swą karierę w latach 80. jako malarka. Na początku lat 90. w swoich pracach zajęła się eksploracją internetu i mediów cyfrowych. Twórczość artystki odnosi się do ekscentrycznych narracji i niekonwencjonalnych badań, takich jak: alchemia, pozazmysłowa percepcja i teorie spiskowe, które wykorzystuje, aby ujawnić struktury łączące władzę, tożsamość i wiedzę. Jej ostatnie prace badające fikcyjną postać Rosalind Brodsky, zostały opisane w „Art in America” jako „Jedna z najbardziej porywających podróży w sztuce współczesnej”.

Richard Grayson urodził się w Morecambe (Wielka Brytania) w 1958 roku, mieszka i pracuje w Londynie. Jest artystą, pisarzem i kuratorem. Jego fotografie, teksty, rysunki i prace wideo cechuje humor i przenikliwość w badaniu współczesnego świata. Opowiadają o kulisach rzeczywistości, badają możliwe scenariusze, lub nasze oczekiwania względem jej działania. Pod koniec lat 70. Grayson założył w Newcastle nad rzeką Tyne Basement Group – kolektyw artystyczny, zajmujący się eksperymentalnymi performansami sytuacycjnymi. Był również dyrektorem Experimental Art Foundation w Adelaide w Australii (1992- 1998), oraz dyrektorem artystycznym Sydney Biennale w 2002 roku. Ostatnie projekty kuratorskie Graysona to, m.in.: Secret Service (Hayward Gallery, Londyn) oraz Polytechnic (Raven Row, Londyn).

OPEN SOURCE MEETING V.2

OPEN SOURCE MEETING V.2

28 października 18:00 - 20:30

Na drugiej edycji OPEN SOURCE MEETING zaprezentowana zostanie krótka historia i przegląd różnych wersji Linuxa. Darmowy system operacyjny zaprojektowany w 1991 roku przez Linusa Torvaldsa szybko zaczął pączkować i dziś do wyboru jest cała masa rodzajów i modyfikacji systemu. Różne wersje Linuxa działają nie tylko na komputerach w centrach naukowych, rządowych sieciach w wielu państwach, maszynach graficznych, ale również w domowych centrach multimedialnych, telewizorach, telefonach, a nawet inteligentnych lodówkach! Na wycieczkę po rodzinie Linuxa zaprasza pracownik WMiI UMK — Radosław Rudnicki.

Kolejny pokaz to poszukiwanie alternatywnych, darmowych i otwartych rozwiązań dla tworzenia grafiki i animacji. Większość profesjonalnych twórców animacji komputerowych w najpotężniejszych studiach z powodzeniem pracuje na systemach z rodziny Linuxa. Czy te narzędzia są dostępne dla przeciętnego użytkownika? Czy mogą one być alternatywą dla drogich komercyjnych platform? Jakub Szczęśniak i Piotr Kieruj z WSP UMK pokażą swoje dokonania i sposoby wykorzystania opensource'owych rozwiązań w grafice. (blog: bombelstudio.blogspot.com, filmy: vimeo.com/bombel)

Na koniec odbędzie się projekcja filmu dokumentalnego The Codebreakers produkcji BBC z 2006 roku, która pokazuje jak kraje rozwijające się, wykorzystując wolne oprogramowanie, oszczędzają setki tysięcy dolarów, przeznaczając je następnie np. na ochronę środowiska bądź dofinansowanie służby zdrowia. Film będzie punktem wyjścia do dyskusji o tym w jakiej sytuacji znajduje się Polska? Czy potężny rozwój Internetu może zmienić układ sił na terytorium oprogramowania i systemów operacyjnych?

PLAN
/ 18.00 – wykład: Skąd się biorą Linuxy? – historia i przegląd dystrybucji
Radosław Rudnicki (Wydział Matematyki i Informatyki UMK)
/ 18.45 – prezentacja: Wolne oprogramowanie do grafiki i animacji – czy alternatywa jest możliwa?
Jakub Szczęśniak, Piotr Kieruj (Wydział Sztuk Pięknych UMK)
/ 19.00 – film dokumentalny: The Codebreakers (BBC, 2006)
/ 19.45 – otwarty panel dyskusyjny